Het succes is afhankelijk van een gedegen conditionele voorbereiding. Op deze pagina staat beschreven wat de benodigde trainingen zijn.
Training
De beklimming van de Mont Blanc met een hoogte van 4810m is een zeer zware inspanning, die te vergelijken is met het lopen van een marathon. Zonder conditionele en acclimatisatie training is het voor de meeste mensen niet mogelijk deze berg te beklimmen.
Het succes is afhankelijk van een gedegen conditionele voorbereiding. Conditionele voorbereiding voor de beklimming van de Mont Blanc bestaat uit 2 fases.
Fase 1 - Basis conditie opbouwen
Het opbouwen van conditie is niet moeilijk en hoeft ook niet veel geld te kosten. Hardlopen, zwemmen of fietsen zijn allemaal sporten die hiertoe bijdragen. Belangrijk is dat er opbouw in zit, vooral voor diegenen die niet veel aan sport doen. Vanaf januari wekelijks een uur hardlopen is een goede start. Na een paar weken moet conditie verandering al merkbaar zijn in de zin van fitter voelen. Vanaf maart is het handig om wekelijks twee uur te lopen of twee keer een uur. Het afwisselen met zwemmen of fietsen zorgt ervoor dat niet te veel eenzijdig training verricht wordt. In de laatste maanden juni, juli en augustus 3 uur per week verrichten van duursport. Een halve marathon lopen is in de zomer een goede test of de conditie op peil is. Het beklimmen van de Mont Blanc wordt dan wel niet hardlopend gedaan, echter is het zuurstofgehalte een stuk lager. Op 5000m is ongeveer 50% van het zuurstof gehalte aanwezig als op zeeniveau. Bij zware inspanning moet het lichaam hard werken.
Fase 2 - Acclimatiseren
Niemand gaat vanuit Nederland direct naar de top van de Mont Blanc. Boven een hoogte van 2000m wordt de lucht ijler en bevat steeds minder zuurstof. Het hart moet dan meer moeite doen om via de longen aan zuurstof te komen, waardoor je snel moe kunt worden en hoofdpijn kunt krijgen. Daarom is het belangrijk om aan de ijle lucht te wennen. Ieder lichaam heeft het vermogen om rode bloedlichaampjes aan te maken, waardoor meer zuurstof in het bloed opgenomen kan worden. Dit proces geldt tot een bepaalde hoogte en is per persoon anders. Er is geen verband tussen fysieke conditie en hoe een lichaam reageert op hoogte. Als je te snel een hoge berg opgaat, of als je slecht tegen hoogte kan, is dit te merken aan hoofdpijn, misselijkheid of geen eetlust. Om hoogteziekte te voorkomen, is het van belang dat er voor de beklimming van de Mont Blanc een paar andere bergen beklommen worden waar een logische opbouw in zit. Bij aankomst zullen we eerst een beklimming doen van een dag naar 3000m, daarna een berg 4000m en daarna de Mont Blanc 4810.
