Welkom op de pagina van Expeditie Kindsoldaat. Met deze website willen we aandacht vragen voor ex-kindsoldaten. Als ludieke actie gaan wij de Mont Blanc beklimmen.
Eliantie klimt voor het goede doel
In het kader van het 20-jarig bestaan van Eliantie beklimmen 11 mensen de Mont Blanc.
Medewerker Ton Verdaasdonk houdt zijn weblog goed bij. Rene Stienen zorgt voor de nodige foto`s. De foto`s van Nico staan ook inmiddels online!
De laatste berichten zullen wij ook op deze homepage neerzetten, zodat iedereen weet wat ze aan het doen zijn!
Gijs Loning van het blad Op Pad houd zijn eigen blog bij op http://expeditiekindsoldaat.blogspot.com/ Ik zal hieronder citaten opnemen van zijn verslag.
28 augustus 2009:
16:30: Iedereen is weer veilig terug in het dal!
Ze zitten op dit moment aan de champagne. Iedereen is erg blij met het behaalde resultaat! Al met al een zeeeeer geslaagde expeditie!
Nu wachten op de verhalen en de foto`s!
Citaat verslag Gijs:
Vanmorgen om kwart voor drie - na een schandalig slecht ontbijt - vertrokken voor de top van de Mont Blanc. Om 06.25 stond de eerste man op de top. Het weer was prachtig. Een zwarte sterrenhemel boven ons en in de diepte de lichtjes van Chamonix. Het eerste wat we op de top gedaan hebben is de foto`s gemaakt van de vlaggen van de bedrijven die geld hebben geven voor het goede doel en daarmee hebben we onze tegenprestatie ingelost en geld ingezameld voor www.expeditiekindsoldaat.nl. Hoeveel geld er precies is ingezameld wordt na het weekend bekend gemaakt. En meer geld kan natuurlijk nog steeds worden gestort! De mensen die de top hebben gehaald zijn: Solke, David, Casper, Rob en ondergetekende. Ton en Peter moesten op 300 meter onder de top helaas opgeven omdat Ton zo`n last hoogteziekte had dat de gids het niet verantwoord vond om door te gaan. Jammer voor Peter, want die had de top waarschijnlijk wel gehaald. De komende dagen zal ik proberen wat meer ervaring neer te zetten maar voorlopig is het toch eerst tijd voor een goed glas champagne.
EXPEDITIE GESLAAGD!!!!
Uiteindelijk hebben 5 man de top bereikt!!!
Caspar de Kok
Solke Bruin
David Veldt
Rob Boelhouwer
Gijs Loning
Ton en Peter hebben helaas het laaste stukje moeten afhaken. Meer info volgt snel hierover!
Ze zijn nu bij de Grand Gouloir, op de terugweg!
- SMS van Jeroen: Alle 7 klimmers zijn door naar de top. Alle achterblijvers zitten vol spanning te wachten op het eerste bericht dat de top bereikt is!
Weersomstandigheden lijken in ieder geval mee te zitten!
27 augustus 2009:
- 14:00 uur: 7 klimmers zijn de Grand Couloir gepasseerd en zijn aangekomen in Refuge de Gouter. Ze zitten hoog boven de wolken. Het uitzicht is adembenemend, bijna letterlijk, Ton moest even wat water innemen voor wat zuurstof. Hij loopt samen met Peter en een Belgische gids. Deze gids is zeer ervaren en geeft vele berg- en wand beklimtrainingen. Vannacht om 02:00 gaan de klimmers verder naar de top!!
- 12:00 uur: SMS ontvangen van Jeroen. Hij, Maurice en Rene gaan terug. Het Grand Couloir is hun toch te hoog bevonden. Jammer, maar begrijpelijk... Nico had na de Grand Paradiso al besloten niet meer de Mont Blanc op te gaan.
- 08:11: Ze zijn nu op weg richting de Mont Blanc. Het is zeer spannend. Adrenaline giert door het team heen. Couloir is zeer eng. Het houdt een ieder bezig..
- Helaas is het niet gelukt om de foto`s te uploaden. De verbinding is erg slecht in de regio waar ze verbijven.
Vandaag gaan ze het eerste deel van de Mont Blanc beklimmen. De weersverwachting is goed.
Voor de laatste weerberichten rond de Mont Blanc: http://www.chamonix.net/english/weather/forecast.htm
Citaat verslag Gijs: Weer vroeg wakker. Vijf uur terwijl het ontbijt pas om half zeven is. Dit keer mogen we alles zelf doen, het is te vroeg voor de huttenwaard. We passeren Chamonix. Het weer is prachtig. De eerste zonnestralen kleuren de top van de Mont Blanc oranjerood. Het eerste stuk gaat met de gondel, dan met een treintje. Dan lekker wandelen over rotsen. De drukte valt me tegen. Met z`n ik-weet-niet-hoeveel sjouwen we de berg op. Onze gids Eric is een aardige Fransoos uit Briacon en weet aardige doorsteekjes zodat we toch `alleen` lopen. Tot aan de Grand Couloir gaat het met iedereen prima. Jeroen en René zwaaien ons uit. Maurice haakt af, de hoogtevrees speelt te veel. Casper en ik zitten bij Eric aan het lijntje. Het gevreesde Grand Couloir valt me mee. Vijftig meter moeten we oversteken alsof de duivel op onze hielen zit. Daarna gaat het recht omhoog. Soms alleen met de benen, vaak met handen en voeten. Eric zet de sokken erin en om 13 uur staan we bij de Gouter hut. Een half uurtje later is de rest ook binnen. Solke laat een traan van geluk. Ton heeft last van de hoogte en snakt naar water. Peter, Rob en David zijn gewoon gelukkig. De hut zelf is geen advertentie: BINNEN STINKT HET EN IEMAND HEEFT MIJN KLIMGORDEL "GELEEND". De gidsen hebben al een ander voor me geregeld om mee naar de top te gaan. Daarna zien we wel weer verder. Het is nu, als ik dit schrijf, 15.15 uur en ik ga proberen te slapen. De nachten schijnen hier niet echt best te zijn.... Tot morgen!
26 augustus 2009:
- Eindelijk Ton bereikT. Zijn telefoon batterij was leeg. De klimmers zijn nu in Pont en rijden rustig naar Chamonix om zich klaar te maken voor de eerste etappe van de Mont Blanc. De top van de Gran Paradiso hebben ze niet bereikt door slecht weer. Vanaf circa 250 meter van de top zijn ze weer naar beneden gegaan. Alle klimmers hebben volgens de gidsen nog steeds kans om de top van de Mont Blanc te halen, mits het weer het toelaat.
- Vandaag is een rustdag. Hopelijk vinden ze vandaag tijd en verbinding om verslag uit te brengen van hun tocht naar de top van de Gran Paradiso...
Citaat verslag Gijs: Gister aan het eind van de middag werd er duidelijk wie er volgens de gidsen goed genoeg is om een toppoging voor de Mont Blanc te doen: Casper, Jeroen, Maurice, Solke, David, Rob, Peter, Ton en ondergetekende. De anderen twee missen net wat conditie of staan te onzeker op de benen. Jeroen heeft besloten van de Mont Blanc af te zien omdat hij zelf vind dat hij niet heel prettig op de steile besneeuwde hellingen van de Grand Paradiso stond. Vanmorgen om acht uur terug naar beneden. Het weer is beter dan gisteren. De top van de Grand Paradiso is tijdens onze wandeling naar beneden nog steeds in wolken gehuld maar niet meer de hele tijd. Tegen de tijd dat we beneden zijn is top wolkvrij; onderweg eet ik een paar handen vers geplukte bosbessen en geniet van de door wild stromende riviertjes onderbroken stilte. Met de auto’s rijden we de Mont Blanc tunnel door naar Chamonix en door naar onze slaapplek Auberge Refuge La Boerne. De Italiaanse kant van de Mont Blanc ziet er spookachtig uit met dikke pakken bewolking rond de flanken. De Franse kant is een stuk vriendelijker: stukke blauwe lucht met aardig wat mooie witte bewolking. De depressie van de afgelopen 48 uur heeft voor verse sneeuw gezorgd en ook het Grand Couloir heeft wat verse sneeuw. Bij La Boerne heeft iedereen lekker gedoucht en ‘s middags hebben we in Chamonix de laatste inkopen gedaan. Casper heeft een stapel bananen gekocht om morgenochtend in het treintje op weg naar de Mont Blanc naar binnen te werken. Energie kan je niet genoeg binnen krijgen is zijn devies. Verdere inkopen: gedroogde worsten, melk, repen chocola en nog een paar warme sokken. Mijn sokken begonnen gisteren op de gletsjer toch wat koud aan te voelen. Morgenochtend vertrekken we om zeven uur op weg naar een nieuw avontuur. Duimen voor goed weer aub.
25 augustus 2009:
De top van de Gran Paradiso hebben ze niet bereikt door slecht weer. Vanaf circa 250 meter van de top zijn ze weer naar beneden gegaan. Alle klimmers hebben volgens de gidsen nog steeds kans om de top van de Mont Blanc te halen, mits het weer het toelaat.
Citaat verslag Gijs:4.30 uur: een zacht alarmbelletje en dan het oogverblindende licht van foute plafonnières. Iedereen heeft wel wat geslapen, niemand de hele nacht. Buiten staan er vaag sterretjes recht boven me. Vaag, er hangt bewolking en dat betekent niet veel goeds. De hoofdlampen gaan aan en in een slinger van glimwormpjes slingert het pad omhoog. Bij de eerste ijsvelden gaan de stijgijzers onder en zien we de eerste bliksemflitsen. De sterretjes zijn verdwenen. Niet iedereen vindt het leuk. De gidsen vinden het nog verantwoord. Zij zullen het weten. Na bliksem volgt ijsregen gevolgd door hagel. We steken diepe scheuren over en niet iedereen voelt zich even op zijn gemak. Voor de meesten is het ook de eerste keer op stijgijzers. Langzaam gaat het omhoog, iedere honderd meter telt maar na een paar uur is het over. Het weer is te slecht en op 3525 meter (onder de top dus) gaan we terug. Beneden bij de hut is het weer beter maar om de top van de Grand Paradiso blijven wolken cirkelen en de top zien we niet meer. Maar de tocht was een goede harde training voor de Mont Blanc. De gidsen besluiten morgen wie ze goed genoeg vinden om een toppoging te wagen en de vlaggen van onze sponsoren op de top te zetten, want daar gaat het uiteindelijk om: niet om de poppetjes maar wel om het geld dat we zo inzamelen voor de ex-kindsoldaten in Sierra Leone.
24 augustus 2009:
- Om 16:20 een telefoontje ontvangen van Jeroen dat ze allemaal veilig zijn aangekomen bij de hut Regugio Chabod, waar ze zullen overnachten. Morgenochtend vroeg gaan ze op weg naar de top van de Gran Paradiso. Volgens de gids heeft iedereen boven gemiddelde conditie om de Mont Blanc te beklimmen, dus dat is heel goed nieuws!!!
- Ze zijn vertrokken richting de Gran Paradiso. Met de auto door de Mont Blanc tunnel richting Aosta naar Valsavarenche. Vandaag zullen ze tot een hoogte van ongeveer 2750m klimmen. Morgenvroeg volgt de top van de Gran Paradiso.
Citaat verslag Gijs: Vandaag de eerste etappe op weg naar de Grand Paradiso. Een makkelijk pad naar de refugio Chabot. Het weer is prachtig. Veel zon en soms een wolkje. Het bos beneden geeft een verkoelend windje. Bij de hut koelen we de voeten in het fonteintje voor de hut. Het zicht op de Grand Paradiso is overweldigend. Stevige ijsmassa`s en mooie rotspartijen. Morgen vroeg op weg naar de top. Iedereen heeft er zin in, alleen het laatste stukje rots naar de Madonna staat bij enkelen ter discussie. Morgen weten jullie hoe dat is afgelopen.
23 augustus 2009:
Iedereen heeft de top van Cheval Blanc gehaald met als laatste klimmer, onze Ton. Zijn groep bestond uit vier man, waaronder Nico Vink. Omdat dit een klim was zonder gidsen, kon het een en ander fout gaan. Ton weet niet of zijn vertraging te maken had met het verkeerd gekozen pad (ongeveer een uur vertraging) of die picknick mand(?) die hij naar boven heeft gesjouwd :). Twee mensen hadden op een gegeven moment ook geen water meer. De klim werd door Ton als zwaar ervaren. Hij had het over een paar stappen doen en daarna even uitblazen. Deze acclimatisering van 2830 meter is voorbij en iedereen is al terug in Chamonix. De volgende twee dagen zijn gereserveerd voor de Gran Paradiso (4061m)"
Citaat verslag Gijs: Zeven uur op, acht uur weg en een half uurtje rijden naar de voet van de Cheval Blanc. Keuzes maken. Welke schoenen? De zware D`s nog een stukje verder inlopen of toch maar de meegebrachte lichtgewicht B`s? Sommigen kiezen voor een hardloop schoen en gezien het warme weer geen slechte keuze. Zware schoenen met Gore-Tex zijn dan ook niet ideaal. Voeten insmeren met baby talkpoeder - ruikt lekker - en al snel de jasjes uit. 
Het eerste stuk voert over het beton van een stuwdam en dan snel over naar losse steentjes en lekkere niet te moeilijke wandelpaden. De weg naar de top - een 1000 hoogtemeters - is warm en het laatste stukje naar de top is zelf wat klimmen met handen en voeten. En een verroeste stalen ketting als zekering. De top van de Cheval Blanc is een vlakte en het uitzicht is fantastisch. Het weer is helder: in de verte de Mönch, Eiger en Jongfrau, de andere kant op de Matterhorn en natuurlijk de Mont Blanc. Ton heeft een verassing in zijn tas: een picknickset met glazen, ingeblikte vis en een fles rose. De fles gaat ongeopend mee naar beneden. De weg terug gaat aanzienlijk sneller en via een mooi chaletje met ijskoude Cola terug naar de auto. We zijn om zeven uur weer terug bij La Boerne. Onze gidsen voor de komende dagen melden zich onder aanvoering van Ilse en Edward Bekker. Het programma van de Gran Paradiso en de Mont Blanc wordt doorgenomen. Vele vragen worden beantwoord. Kernzaak: niet te veel spul meesjouwen. Boven is geen internet tenzij de huttenwaarden het goed vinden dat ik op hun PC deze Blog bij houdt. De laptop blijft beneden, minder gewicht is alles.
22 augustus 2009:
Het schijnt dat de klimmers haast maken, want zij stonden rond 06:30 met een verhitte motor in Duitsland even na de grens bij Venlo.
Rond 17:00 was iedereen gearriveerd in Chamonix. Ook Maurice die vanuit Italie kwam.
Citaat verslag Gijs: De eerste dag begint goed. De weg via Chamonix geeft een prachtig zicht op de Mont Blanc die deels in wolken is gesluierd. In Chamonix is het druk als altijd maar deze week zal het nog wat drukker worden omdat van de 25ste ook de North Face Ultra Trail Du Mont gelopen wordt. We hebben onze intrek genomen in Auberge La Boerne in Trélechamps iets buiten Chamonix. Hier zitten we de komende dagen. Nu gaan we eerst de laatste inkopen - aan repen geen gebrek, Ton heeft er 60 ingeslagen - doen in Chamonix en dan morgen de eerste inlooptocht gemaakt worden: de iets meer dan 2800 meter hoge Cheval Blanc.
Eliantie heeft een stichting in het leven geroepen, zodat we elk jaar een goed doel kunnen steunen. Dit jaar vragen we om extra aandacht door de Mont Blanc te beklimmen voor (ex-)kindsoldaten in SIERRA LEONE. Dit project past binnen Eliantie`s visie van gezond en vitaal ondernemen. We willen onze opdrachtgevers koppelen aan deze expeditie en de vlaggen van sponsors en onze opdrachtgevers naar boven dragen. Elke vlag staat voor een bepaald bedrag, waar we projecten mee willen gaan doen voor voormalig kindsoldaten in Sierra Leone.
Steun expeditie kindsoldaat en SMS MONTBLANC naar 3010. (kosten € 1,50 per sms)
